ٓآزمانک: احمدءِ ھوٹل

Humanism3

ساھل بلوچ
ھمک روچ بیگاہ ءِ زردی ءَ مانشانت ماں گوں چار سنگت ءَ احمدءِ ھوٹل ءَ شُت اِنت۔ چاھے وراگ ءَ بیگاہ ءَ ،چاہ ءَ پدا سنگتانی مجلس ءِ وتی ارزشت ءِ، مئے دیوان برجاہ اَت کہ یک مردے ءَ کُرسی زُورت مئے گُورا نشت ،دراہینت ءِ سنگتاں شماں وش ءُ جوڈ اِت! ماں دُرست ءَ دیم ترینت ءُ پسّو دات ماں وش ءُ شادئے ۔نندگاں گوں مرد بندات بوت گپ کنگ ءَ بازیں گپ ءِ جت سنگتاں انچوں کہ وان اِت ھمنچو عمل کنگ ھژدری انت ۔انسان دوست بہ بئے ، انسانیت ءِ سرا بے جہڑ اِت، وتی بزگیں راج ءِ سرا بے جہڑ اِت، مردے گپ برجاہ اِت انت کہ تہاری ءَ مانشانت سنگتے ءَ دراہینت واجہ تہی گپ سک وش انت بلے نوں شپ اِنت ،مرد ءَ گُشت ھو بلے من ھمک روچ اے وھدءَ ھمدءَ ھوٹل ءَ کایاں شماں ھم بیااِت۔ ھمک روچ کہ بیگاہ بوت ماں وتارا احمدءِ ھوٹل ءَ سرکُت مرد پیسرءَ ھمودا ساڈی اَت۔ مُدام مردءَ وت گپ بندات کُت۔ برے برے مئے نشتگیں سنگت ءَ بازیں جُست کُت مرد ءَ بچکندگ ءِ جت ءُ پسّو دات مئے دل گیشتروش بوت۔ جُستاں چہ پد سنگتے ءَ دراہینت واجہ مئے گُور ا ھمساھگ ئے ھست کہ ھاہی ءِ جنکوہیں چُک کینسرءِ آماچ اِنت انو کراچی ءِ مزن نادُراہ جاہ ءَ داخل اِنت ماں ھمے لوٹ اِنت کہ گونڈل ءِ زمدمان ءَ بہ رکھین ئے۔ مردا گُشت سنگتاں انسان بلوٹیت چے کُت نہ کنت۔ مرد ءَ پدا انسانءِ زندمان ءِ سرا بلاہیں دراجیں کسہ ءِ آورت مارا دلبڈی ءِ دات۔ ماں سنگتاں شور ءُ سلاہ ءَ پد کار بندات کُت برے ڈی سی ءُ برے یک پروفیسر ءِ در ٹُک اِت و تی ارض سرکُت ۔ماں پنچمی روچ ءَ کِساس یک لکھ روپی گپت ءُ مُدامی وڈا بیگاہ کُت احمد ءِ ھوٹل ءَ وتارا سرکُت۔ مرد ھم اھت ماں گُشت واجہ ما یک لکھ روپی گپتگ مرد ءَ پدا دلبڈی دئیگ بندات کُت۔ ما دُرست اں دپ یک ءِ کُت نا!!!! واجہ تہی داتگیں دلبڈی اَنت کہ ماں اے کار کُتگ مردءَ گُشت کہ من ھم لہتیں مردم دیستگ بگندے اے ھم مارا کسانیں کُمکءِ بکن انت، سنگت ءَ دُرست ءِ زر ءُ ڈس ءُ نشان مرد ءَ دات انت گُشت ءِ کہ تو لہتیں ذر وڈ بکن یکجا راھبدے ، مردءَ گُشت ھو من وتی جُہد ءَ برجاہ کنیں پدا سنگت ءَ گُشت بلے واجہ باندءَ المی راہ دئیگ لوٹاں چوں مردا گُشت بس من باندءَ راہ ءِ دیاں دوھمی روچ ءِ بیگاہ ءَ ماں شُت اِنت احمدءِ ھوٹل ءَ سر بوت انت کمو رندترءَ مرد اھت گُشتے پہل بکن انت من کمو دیر کُتگ ما گُشت نا واجہ چُشیں گپ ءِ نہ اِنت ۔گِند ءُ نندءَ پد سنگتءَ گُشت واجہ زر تو دیم دات انت ،مردءَ گُشت منی پت مرچی ھج ءَ واگ بوتگ زر کم بوتگْ انت من زر پت ءَ را دات انت من چارت کہ اے ھم یک سوابی کار ءِ پمیشکہ من مرچی کمو دیر کُتگ ھوٹل ءِ آھگ ءَ�آ ؁ گپانی ھُش کنگ ءَ پد ماں دُرست پُرشت اِنت ھرکس ءَ وتی باتن ءِ تہا وتاءَ وت جُست کنگ ءَ اَ ت من ھماں روچ ءَ زانت کہ انسانیت ءِ سرا گپ کنوک باز انت بلے انسانیات ءِ دردوار کم اَنت۔

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s